Domek w różowych okularach

-
Coraz bliżej święta. W domu pachnie igliwiem, wspaniałymi potrawami i ciepło bije od grzejników. Wczoraj sypał śnieg. Przejazdy były utrudnione. Wszystko zapowiadało się na białe święta. Prócz tej dzisiejszej (plusowej) temperatury na dworze..

Posiadaczem konta z moją twórczością na Instagramie jestem stosunkowo krótko, bo od 31 lipca tego roku. Zawsze lubiłam patrzeć na twórczość i kreatywność innych osób. Zbliżają się święta, więc zdjęć z lampkami na Insta przybyło co nie miara. I przyszła mi do głowy myśl: "A ja?".
A ja długo się nie zastanawiając zażądałam od męża zakupu wikolu. Nic mu nie tłumaczyłam, wzięłam się za włóczkę i balony. I tym sposobem mam zrobione już pół łańcucha lampek (wkrótce je pokażę).
Zrobione, haha! Ja tylko robiłam bombeczki, przyklejanie balonów do lampek należało już do męża. A co!, niech też czuje magię świąt.
Ale jakby tego było mi mało..

W domu tylko choinka i jedna ozdoba (również choinka), na balkonie lampki i jeden łańcuch/lampion w połowie tylko gotowy. Coś tych ozdób za mało.. a wikolu za dużo.
I takie już duże ze mnie dziecko, że moim łapkom nie mogę dać spokoju.

Różowy domek powstał z masy porcelanowej i nie jest to efekt różowych okularów.
Przepis na masę znajdziesz pod zdjęciami.





Do wykonania masy porcelanowej potrzebujesz:
  • 300g wikolu
  • 300g mąki ziemniaczanej
  • 2 łyżki oliwy (ja wykorzystałam zwykły olej kujawski)
  • 2 łyżki soku z cytryny (niestety nie posiadałam cytryny, dodałam 2 łyżki soku z malin - taki z butelki, to dlatego domek jest różowy)
a oprócz tego:
  • wałek do ciasta
  • woreczek
  • nóż, słomki do picia
  • pistolet i klej na gorąco
Masę wymieszaj w miseczce do otrzymania jednolitej konsystencji. Odetnij potrzebny Ci kawałek masy, a resztę schowaj do woreczka, wypuszczając całe powietrze (masa szybko schnie). Rozwałkuj część masy. Wytnij wzór jaki chcesz (nóż - ogólne linie, słomka do picia - okna). Masa schnie plus minus 12 godzin, dlatego przykryj twoje dzieło książką, gdyż rogi przy wysychaniu lubią się wyginać. Po całkowitym wyschnięciu sklej klejem na gorąco.

Jest to przepis na domek powyżej, ale można również zrobić inne ozdoby z masy, np. bombki w kształcie gwiazdki. Aby wykonać dziurkę na nitkę, należy wyciąć ją słomką.

Komentarze

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

W labiryncie - D. Carrisi

-
Obraz
Czy potrafisz wyobrazić sobie niekończący się labirynt? Niekończącą się udrękę, tęsknotę za czymś, co już nawet nie wiesz czy istniało? Możesz spróbować czytając "W labiryncie". Bardzo lubię zastanawiać się nad książką, którą przeczytam. Uwielbiam rozkładać ją w myślach na części pierwsze. Oczywiście nie w formie szkolnej, to jest zadawać sobie podstawowe pytanie "Co autor miał na myśli?". O nie, moje rozkładanie polega na przyjrzeniu się bliżej każdemu detalowi, jak łączy się z innym, jaki wpływ miał na zakończenie. W tym wypadku książka zajęła trochę dłużej moje myśli po jej odłożeniu na półce. Szukałam pomocy wśród czytelniczek przez kilka dni, by zrozumieć zakończenie. Niestety, większość z wiadomości została zignorowana, co jest bardzo przykre z jednej strony, zaś z drugiej pokazuje jak ludzie czytają pobieżnie książki. To tylko moja opinia, być może, a raczej na pewno się mylę. Wciąż mam taką nadzieję. Do zrozumienia zakończenia, połączenia w efekcie wsz...
Czytaj więcej

Był sobie pies 2 - W. B. Cameron

-
Obraz
W ciągu tych dwudziestu czterech lat moimi zwierzęcymi przyjaciółmi były dwa psiaki. Oba posiadają to samo imię: Pimpon. Pierwszym była suczka, piesek nadal jest z nami. Czy ich duszyczki po rozstaniu do mnie wrócą, nie wiem, ale wiem, że taki pies jak Bailey to skarb. Jakiś czas temu w mediach pojawiła się informacja, że Bailey powraca. Nie chciałam w to wierzyć, dla mnie historia zakończyła się po pierwszej części. Gdy dostałam maila z propozycją od Wydawnictwa Kobiecego, wiedziałam, że muszę tę książkę przeczytać. Przyznaję, że dość sceptycznie byłam nastawiona do drugiego tomu. Sądziłam, że będzie to typowy odgrzewany kotlet. Na swoim koncie czytelniczym mam już za sobą psie historie, jedną z nich możesz ponownie przeczytać tu, w  "Był sobie pies" (cz.1) ,  "Mam na imię Jutro" . O ile pamiętam wspominałam Wam, że obie te książki diametralnie się od siebie różnią. "Mam na imię Jutro" to historia dorosła, gdzie pies jest bardziej ludzki i mądrzejszy...
Czytaj więcej

Ring Girl - K. N. Haner

-
Obraz
Do tej recenzji przygotowywałam się odkąd tylko dostałam książkę do rąk. Od dziecka uwielbiam klimat boksu, walk wręcz, ogólnie jakiejkolwiek sztuki walki. Z uśmiechem na twarzy wspominam moje przygody z Doce Pares Polska. Książka, o której dziś opowiem jest jak wyjście na ring. Tu też nie wiesz co może przynieść ci finał. Jestem osobą, która ocenia po okładce. Tak przyznaję się do tego. Jestem niestety również osobą, która ocenia książki autora bez ich znajomości. Robię to rzadko, ale jednak mi się zdarza. Takim przypadkiem były książki Kasi. Wciąż nie potrafię przyznać się sama przed sobą, że wątki z łóżkiem mi się podobają, że lubię jak się robi gorąco. Jednak nie mogę powiedzieć, że lubię, gdy takich sytuacji jest dużo, bezczelnie, boleśnie i nachalnie, bo byłoby to kłamstwem. Mój mózg wciąż próbuje wpleść do mojej głowy, że to fantastyka, przygodówki są dla mnie wciąż jedynymi numerami jeden. Do twórczości Haner podchodziłam z dystansem, mówiłam  E tam.. romansidło, pewni...
Czytaj więcej