Po nitce do serca

-
Walentynki co prawda już były, dzień kobiet również minął. Jednak kochać i okazywać to, co się czuje, to co dobre, należy każdego dnia. Wbrew pozorom trzeba podnieść głowę do góry i dalej tworzyć i dawać dobro, na przeciw wszystkim niedogodnościom i sprzeciwom.

Jakiś czas temu zapytałam instagramowiczów obserwujących moje konto, czy byliby chętni kiedykolwiek w życiu kupić kartkę ręcznie wykonaną, czy to z życzeniami, czy to dla zaproszenia. Odpowiedzi nie były jednoznaczne, jednak w dużej przewadze twierdzące. Postanowiłam spróbować swoich sił i w tej dziedzinie. Kartka wykonana jest z papieru dyplomowego (taki jak w szkołach wręczają dyplomy) i grubszej włóczki nici (mniej więcej jak mulina). Moim marzeniem jest wreszcie znaleźć coś co potrafię i na tym zarabiać. Czy się to uda? Pewnie nie, ale fajnie tak czasem się usiąść i stworzyć coś, o czym nigdy się nawet nie myślało, że się umie.

Od wczoraj też mam problem z Instagramem i Facebookiem. Problem ten związany jest z blogiem. Nie mogę nigdzie rozpowszechnić linku. Wyskakuje jakiś błąd. Pewnie ktoś zabawił się w zgłoszenie mojego bloga, za co przeogromnie dziękuję.. Dzięki Tobie, nie mogę dzielić się z innymi tym co robię. Nie chciałeś mogłeś mnie przestać obserwować. Do niczego Cię nie zmuszam. Ale pamiętaj, że przeciwności są po to, żeby je pokonywać i nie zabijesz mojej miłości do tego, co robię.

Komentarze

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

W labiryncie - D. Carrisi

-
Obraz
Czy potrafisz wyobrazić sobie niekończący się labirynt? Niekończącą się udrękę, tęsknotę za czymś, co już nawet nie wiesz czy istniało? Możesz spróbować czytając "W labiryncie". Bardzo lubię zastanawiać się nad książką, którą przeczytam. Uwielbiam rozkładać ją w myślach na części pierwsze. Oczywiście nie w formie szkolnej, to jest zadawać sobie podstawowe pytanie "Co autor miał na myśli?". O nie, moje rozkładanie polega na przyjrzeniu się bliżej każdemu detalowi, jak łączy się z innym, jaki wpływ miał na zakończenie. W tym wypadku książka zajęła trochę dłużej moje myśli po jej odłożeniu na półce. Szukałam pomocy wśród czytelniczek przez kilka dni, by zrozumieć zakończenie. Niestety, większość z wiadomości została zignorowana, co jest bardzo przykre z jednej strony, zaś z drugiej pokazuje jak ludzie czytają pobieżnie książki. To tylko moja opinia, być może, a raczej na pewno się mylę. Wciąż mam taką nadzieję. Do zrozumienia zakończenia, połączenia w efekcie wsz...
Czytaj więcej

Był sobie pies 2 - W. B. Cameron

-
Obraz
W ciągu tych dwudziestu czterech lat moimi zwierzęcymi przyjaciółmi były dwa psiaki. Oba posiadają to samo imię: Pimpon. Pierwszym była suczka, piesek nadal jest z nami. Czy ich duszyczki po rozstaniu do mnie wrócą, nie wiem, ale wiem, że taki pies jak Bailey to skarb. Jakiś czas temu w mediach pojawiła się informacja, że Bailey powraca. Nie chciałam w to wierzyć, dla mnie historia zakończyła się po pierwszej części. Gdy dostałam maila z propozycją od Wydawnictwa Kobiecego, wiedziałam, że muszę tę książkę przeczytać. Przyznaję, że dość sceptycznie byłam nastawiona do drugiego tomu. Sądziłam, że będzie to typowy odgrzewany kotlet. Na swoim koncie czytelniczym mam już za sobą psie historie, jedną z nich możesz ponownie przeczytać tu, w  "Był sobie pies" (cz.1) ,  "Mam na imię Jutro" . O ile pamiętam wspominałam Wam, że obie te książki diametralnie się od siebie różnią. "Mam na imię Jutro" to historia dorosła, gdzie pies jest bardziej ludzki i mądrzejszy...
Czytaj więcej

Ring Girl - K. N. Haner

-
Obraz
Do tej recenzji przygotowywałam się odkąd tylko dostałam książkę do rąk. Od dziecka uwielbiam klimat boksu, walk wręcz, ogólnie jakiejkolwiek sztuki walki. Z uśmiechem na twarzy wspominam moje przygody z Doce Pares Polska. Książka, o której dziś opowiem jest jak wyjście na ring. Tu też nie wiesz co może przynieść ci finał. Jestem osobą, która ocenia po okładce. Tak przyznaję się do tego. Jestem niestety również osobą, która ocenia książki autora bez ich znajomości. Robię to rzadko, ale jednak mi się zdarza. Takim przypadkiem były książki Kasi. Wciąż nie potrafię przyznać się sama przed sobą, że wątki z łóżkiem mi się podobają, że lubię jak się robi gorąco. Jednak nie mogę powiedzieć, że lubię, gdy takich sytuacji jest dużo, bezczelnie, boleśnie i nachalnie, bo byłoby to kłamstwem. Mój mózg wciąż próbuje wpleść do mojej głowy, że to fantastyka, przygodówki są dla mnie wciąż jedynymi numerami jeden. Do twórczości Haner podchodziłam z dystansem, mówiłam  E tam.. romansidło, pewni...
Czytaj więcej