Sekrety letniego ogrodu - H. Richell

-
Wielokrotnie człowiek w swoim życiu słyszy, by nie oceniać drugiej osoby bądź sytuacji jak książki po okładce. W tym przypadku wyrażenie te jest jak najbardziej usprawiedliwione. Oceń książkę po okładce i powiedz mi co widzisz.

W ostatnim czasie na Instagramie, gdzie nie macie szansy zobaczyć mojej twarzy (bardzo o to dbam), a możecie jedynie poznać mnie poprzez rozmowę, zapytałam Was jak mnie widzicie. Byłam zaskoczona za niezliczone pozytywne cechy charakteru. Jednym głosem mówiliście, że jestem radosna, pogodna, uprzejma i mam masę kreatywnych pomysłów. W tym miejscu chciałabym Wam moi kochani podziękować. To dzięki Wam mam chęci do dalszego rozwoju i kolejnych niebanalnych pomysłów. I muszę powiedzieć, że warto czasem jednak ocenić po okładce. Jednym z takich przykładów jest powieść "Sekrety letniego ogrodu". Patrząc na nią czuję spokój, tajemnicę, romantyzm. Czuję słodki zapach piwonii. To moje ulubione letnie kwiaty. I gdyby nie były w czerwcu okropnie drogie, to one podążałyby z nami pod ołtarz.

- Nie wolno nam... - szepcze ona, ale jej palce już odpinają guziki jego koszuli. Lilian rozsuwa nogi; jego ręka wsuwa się pod jej spódnicę, a palce dotykają skóry nad jedwabnymi pończochami.
- Chcesz, żebym przestał? - pyta Jack. Jego gorący oddech grzeje jej szyję.
Lilian jednak przyciąga go znów do siebie, przyciska usta do jego ucha i szepcze:
- Nie przestawaj. Nie chcę, żebyś przestał...

Zakochałam się w tej okładce. Zakochałam się w tej historii. Zakochałam się w tych obrazach natury i malarza. Zakochałam się, w cieple i tajemnicy powieści, gdy na zewnątrz ziąb i plucha.

"Sekrety letniego ogrodu" to historia o babci i wnuczce. Obie mają swoje przeżycia, obie chciałyby uciec przed wspomnieniami. Zagubiona Lilian czuje się kolejną ozdobą męża w starym domu. Posiadłość Cloudesley powoli z muzealnego domu przeobraża się w totalną ruinę. Gdy Maggie na wieść o chorobie babci powraca (uciekła rok wcześniej po zerwaniu zaręczyn) do Anglii, jest przerażona stanem rodzinnego majątku. Bez namysłu podejmuje się renowacji domu i zajmuje się sprowadzeniem Lilian do domu. Jakie sekrety odkryje? Kim jest Jack? Czy kobiety znajdą swoich królewiczów jak z bajki?

Trudno jest mi opowiedzieć, co się działo. Nie potrafię streścić Wam więcej. Wciąż za gardło ściskają mnie łzy i wzruszenie, mimo że to przyjemna i lekka lektura. Znacie mnie, wiecie jak recenzuję. Mam nadzieję, że ten ścisk tylko Was zachęci do sięgnięcia po książkę.

Jeśli tęsknisz za latem, ciepłymi wieczornymi promieniami słońca, chcesz poznać Anglię, w której wbrew pozorom mało pada oraz chcesz poznać historię kobiet, które dzieli 60 lat, to historia dla Ciebie! Jestem wdzięczna autorce za pisanie w 3 osobie. Dzięki temu jesteśmy wszędzie, raz w teraźniejszości, raz w latach 50 XX w.; raz w głowie Lilian, za moment depczemy po piętach Maggie. Odważysz się wejść do posiadłości i razem z nami poznać jej sekrety?

tytuł: Sekrety letniego ogrodu
autor: Hannah Richell
ilość rozdziałów: 33
ilość stron: 420
przełożył: Ewa Morycińska - Dzius
wydawnictwo: kobiece (2019)
ocena: 4/5


Komentarze

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

W labiryncie - D. Carrisi

-
Obraz
Czy potrafisz wyobrazić sobie niekończący się labirynt? Niekończącą się udrękę, tęsknotę za czymś, co już nawet nie wiesz czy istniało? Możesz spróbować czytając "W labiryncie". Bardzo lubię zastanawiać się nad książką, którą przeczytam. Uwielbiam rozkładać ją w myślach na części pierwsze. Oczywiście nie w formie szkolnej, to jest zadawać sobie podstawowe pytanie "Co autor miał na myśli?". O nie, moje rozkładanie polega na przyjrzeniu się bliżej każdemu detalowi, jak łączy się z innym, jaki wpływ miał na zakończenie. W tym wypadku książka zajęła trochę dłużej moje myśli po jej odłożeniu na półce. Szukałam pomocy wśród czytelniczek przez kilka dni, by zrozumieć zakończenie. Niestety, większość z wiadomości została zignorowana, co jest bardzo przykre z jednej strony, zaś z drugiej pokazuje jak ludzie czytają pobieżnie książki. To tylko moja opinia, być może, a raczej na pewno się mylę. Wciąż mam taką nadzieję. Do zrozumienia zakończenia, połączenia w efekcie wsz...
Czytaj więcej

Był sobie pies 2 - W. B. Cameron

-
Obraz
W ciągu tych dwudziestu czterech lat moimi zwierzęcymi przyjaciółmi były dwa psiaki. Oba posiadają to samo imię: Pimpon. Pierwszym była suczka, piesek nadal jest z nami. Czy ich duszyczki po rozstaniu do mnie wrócą, nie wiem, ale wiem, że taki pies jak Bailey to skarb. Jakiś czas temu w mediach pojawiła się informacja, że Bailey powraca. Nie chciałam w to wierzyć, dla mnie historia zakończyła się po pierwszej części. Gdy dostałam maila z propozycją od Wydawnictwa Kobiecego, wiedziałam, że muszę tę książkę przeczytać. Przyznaję, że dość sceptycznie byłam nastawiona do drugiego tomu. Sądziłam, że będzie to typowy odgrzewany kotlet. Na swoim koncie czytelniczym mam już za sobą psie historie, jedną z nich możesz ponownie przeczytać tu, w  "Był sobie pies" (cz.1) ,  "Mam na imię Jutro" . O ile pamiętam wspominałam Wam, że obie te książki diametralnie się od siebie różnią. "Mam na imię Jutro" to historia dorosła, gdzie pies jest bardziej ludzki i mądrzejszy...
Czytaj więcej

Ring Girl - K. N. Haner

-
Obraz
Do tej recenzji przygotowywałam się odkąd tylko dostałam książkę do rąk. Od dziecka uwielbiam klimat boksu, walk wręcz, ogólnie jakiejkolwiek sztuki walki. Z uśmiechem na twarzy wspominam moje przygody z Doce Pares Polska. Książka, o której dziś opowiem jest jak wyjście na ring. Tu też nie wiesz co może przynieść ci finał. Jestem osobą, która ocenia po okładce. Tak przyznaję się do tego. Jestem niestety również osobą, która ocenia książki autora bez ich znajomości. Robię to rzadko, ale jednak mi się zdarza. Takim przypadkiem były książki Kasi. Wciąż nie potrafię przyznać się sama przed sobą, że wątki z łóżkiem mi się podobają, że lubię jak się robi gorąco. Jednak nie mogę powiedzieć, że lubię, gdy takich sytuacji jest dużo, bezczelnie, boleśnie i nachalnie, bo byłoby to kłamstwem. Mój mózg wciąż próbuje wpleść do mojej głowy, że to fantastyka, przygodówki są dla mnie wciąż jedynymi numerami jeden. Do twórczości Haner podchodziłam z dystansem, mówiłam  E tam.. romansidło, pewni...
Czytaj więcej