Wkręceni - S. Cavanagh

-
Gdy byłam dzieckiem chciałam być policjantem, pisarzem, malarzem i wiele, wiele innych. Zdarzyło się też, że chciałam być kelnerką. Jednym z moich największych przekleństw jest to, że wiele rzeczy interesuje mnie, niestety nie na tyle mocno by się jednej mocno uczepić.

Śpiew ptaków. Wiatr w koronach sosen. Stłumiony szmer telewizora w sąsiednim pokoju. I cichy, wewnętrzny szum adrenaliny bulgoczącej w żyłach. Nic więcej.

Nieznany światu pisarz kryminalnych bestsellerów. Tajemnice, które nie powinny ujrzeć światła dziennego. Zbrodnie zapisane czarno na białym. Każdy kto zna jego tożsamość musi zginąć. Nie daj się wkręcić..
______________________

W zasadzie nie wiem jak Wam opowiedzieć, streścić część tej historii. Oczywiście pamiętam, co się działo, jednak boję się, że zdradzę albo zbyt wiele, albo zbyt mało. Historia sama w sobie nawet po czasie daje mi do myślenia. I jako radę możecie przyjąć, że nic nie będzie tym, czym się wydaje. Gdy już wiesz, jakie będzie zakończenie, autor zarządza zwrot akcji, a ty na nowo myślisz, czy ten J. T. LeBeau to faktycznie J. T. LeBeau. Czasem wkurzą Cię główni bohaterowie. Ich wściekłość, bezsensowne postępowanie, okłamywanie drugiej osoby, kretyńskie konspiracje. Ale koniec końców powinieneś być zadowolony z lektury.
______________________

To był świetny kryminał. Co prawda rozkręcał się dla mnie zbyt długo, bo akcja zaczęła jak dla mnie istnieć dopiero od 155 strony na ciut ponad 400. Od tego momentu trybiki w głowie szalały. Budziłam się w nocy i myślałam, co będzie dalej, co jeszcze zaserwuje mi autor. Sprawca wymykał się nam (mnie oraz bohaterom) przez palce. Historia sama w sobie sprawiła, że na końcu się uśmiechnęłam. Cóż taka już moja natura, gdy uzmysławiam sobie jaka może być przyszłość bohaterów, a ten taki i owaki może być przeze mnie wyzwany: dobrze ci tak, ty taki i owaki! 😀 Długo zabierałam się do tej książki, długo czekałam z opinią, ale nie miejcie mi za złe. Czcionka w obecnym wydaniu jest męczarnią dla oczu.
____________________

A Wy, co o niej myślicie? Czytaliście? Macie w planach? :]

tytuł: Wkręceni
autor: Steve Cavanagh
ilość rozdziałów: 72
ilość stron: 413
przełożył: Joanna Olejarczyk
wydawnictwo: Albatros (2019)
ocena: 5/5

Komentarze

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

W labiryncie - D. Carrisi

-
Obraz
Czy potrafisz wyobrazić sobie niekończący się labirynt? Niekończącą się udrękę, tęsknotę za czymś, co już nawet nie wiesz czy istniało? Możesz spróbować czytając "W labiryncie". Bardzo lubię zastanawiać się nad książką, którą przeczytam. Uwielbiam rozkładać ją w myślach na części pierwsze. Oczywiście nie w formie szkolnej, to jest zadawać sobie podstawowe pytanie "Co autor miał na myśli?". O nie, moje rozkładanie polega na przyjrzeniu się bliżej każdemu detalowi, jak łączy się z innym, jaki wpływ miał na zakończenie. W tym wypadku książka zajęła trochę dłużej moje myśli po jej odłożeniu na półce. Szukałam pomocy wśród czytelniczek przez kilka dni, by zrozumieć zakończenie. Niestety, większość z wiadomości została zignorowana, co jest bardzo przykre z jednej strony, zaś z drugiej pokazuje jak ludzie czytają pobieżnie książki. To tylko moja opinia, być może, a raczej na pewno się mylę. Wciąż mam taką nadzieję. Do zrozumienia zakończenia, połączenia w efekcie wsz...
Czytaj więcej

Był sobie pies 2 - W. B. Cameron

-
Obraz
W ciągu tych dwudziestu czterech lat moimi zwierzęcymi przyjaciółmi były dwa psiaki. Oba posiadają to samo imię: Pimpon. Pierwszym była suczka, piesek nadal jest z nami. Czy ich duszyczki po rozstaniu do mnie wrócą, nie wiem, ale wiem, że taki pies jak Bailey to skarb. Jakiś czas temu w mediach pojawiła się informacja, że Bailey powraca. Nie chciałam w to wierzyć, dla mnie historia zakończyła się po pierwszej części. Gdy dostałam maila z propozycją od Wydawnictwa Kobiecego, wiedziałam, że muszę tę książkę przeczytać. Przyznaję, że dość sceptycznie byłam nastawiona do drugiego tomu. Sądziłam, że będzie to typowy odgrzewany kotlet. Na swoim koncie czytelniczym mam już za sobą psie historie, jedną z nich możesz ponownie przeczytać tu, w  "Był sobie pies" (cz.1) ,  "Mam na imię Jutro" . O ile pamiętam wspominałam Wam, że obie te książki diametralnie się od siebie różnią. "Mam na imię Jutro" to historia dorosła, gdzie pies jest bardziej ludzki i mądrzejszy...
Czytaj więcej

Ring Girl - K. N. Haner

-
Obraz
Do tej recenzji przygotowywałam się odkąd tylko dostałam książkę do rąk. Od dziecka uwielbiam klimat boksu, walk wręcz, ogólnie jakiejkolwiek sztuki walki. Z uśmiechem na twarzy wspominam moje przygody z Doce Pares Polska. Książka, o której dziś opowiem jest jak wyjście na ring. Tu też nie wiesz co może przynieść ci finał. Jestem osobą, która ocenia po okładce. Tak przyznaję się do tego. Jestem niestety również osobą, która ocenia książki autora bez ich znajomości. Robię to rzadko, ale jednak mi się zdarza. Takim przypadkiem były książki Kasi. Wciąż nie potrafię przyznać się sama przed sobą, że wątki z łóżkiem mi się podobają, że lubię jak się robi gorąco. Jednak nie mogę powiedzieć, że lubię, gdy takich sytuacji jest dużo, bezczelnie, boleśnie i nachalnie, bo byłoby to kłamstwem. Mój mózg wciąż próbuje wpleść do mojej głowy, że to fantastyka, przygodówki są dla mnie wciąż jedynymi numerami jeden. Do twórczości Haner podchodziłam z dystansem, mówiłam  E tam.. romansidło, pewni...
Czytaj więcej