Wymarzona królewna

-
Gwiazdy błękitne, kwiateczki czerwone
Będą ci całe poemata składać.
Jabym to samo powiedział, co one,
Bo ja się od nich nauczyłem gadać;
Bo tam, gdzie Ikwy srebrne fale płyną,
Byłem ja niegdyś, jak Zośka, dzieciną.
Juliusz Słowacki 

Moja pierwsza próba rozmazania kredek. Moja pierwsza próba brudnopisu. Ta data mówi mi tylko jedno. Za oknem było piękne słońce, a mnie jak zwykle nie chciało się na nie wyjść. Rysunek był gdzieś podpatrzony, ale włożyłam w niego ogrom serca, bo właśnie tak wyobrażałam sobie swoją (jeszcze w brzuchu) córę i męża. Prawda.. jest naszą księżniczką i właśnie taka miała na rysunku być.

Komentarze

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

Był sobie pies 2 - W. B. Cameron

-
Obraz
W ciągu tych dwudziestu czterech lat moimi zwierzęcymi przyjaciółmi były dwa psiaki. Oba posiadają to samo imię: Pimpon. Pierwszym była suczka, piesek nadal jest z nami. Czy ich duszyczki po rozstaniu do mnie wrócą, nie wiem, ale wiem, że taki pies jak Bailey to skarb. Jakiś czas temu w mediach pojawiła się informacja, że Bailey powraca. Nie chciałam w to wierzyć, dla mnie historia zakończyła się po pierwszej części. Gdy dostałam maila z propozycją od Wydawnictwa Kobiecego, wiedziałam, że muszę tę książkę przeczytać. Przyznaję, że dość sceptycznie byłam nastawiona do drugiego tomu. Sądziłam, że będzie to typowy odgrzewany kotlet. Na swoim koncie czytelniczym mam już za sobą psie historie, jedną z nich możesz ponownie przeczytać tu, w  "Był sobie pies" (cz.1) ,  "Mam na imię Jutro" . O ile pamiętam wspominałam Wam, że obie te książki diametralnie się od siebie różnią. "Mam na imię Jutro" to historia dorosła, gdzie pies jest bardziej ludzki i mądrzejszy...
Czytaj więcej

W labiryncie - D. Carrisi

-
Obraz
Czy potrafisz wyobrazić sobie niekończący się labirynt? Niekończącą się udrękę, tęsknotę za czymś, co już nawet nie wiesz czy istniało? Możesz spróbować czytając "W labiryncie". Bardzo lubię zastanawiać się nad książką, którą przeczytam. Uwielbiam rozkładać ją w myślach na części pierwsze. Oczywiście nie w formie szkolnej, to jest zadawać sobie podstawowe pytanie "Co autor miał na myśli?". O nie, moje rozkładanie polega na przyjrzeniu się bliżej każdemu detalowi, jak łączy się z innym, jaki wpływ miał na zakończenie. W tym wypadku książka zajęła trochę dłużej moje myśli po jej odłożeniu na półce. Szukałam pomocy wśród czytelniczek przez kilka dni, by zrozumieć zakończenie. Niestety, większość z wiadomości została zignorowana, co jest bardzo przykre z jednej strony, zaś z drugiej pokazuje jak ludzie czytają pobieżnie książki. To tylko moja opinia, być może, a raczej na pewno się mylę. Wciąż mam taką nadzieję. Do zrozumienia zakończenia, połączenia w efekcie wsz...
Czytaj więcej

Tajemniczy Ogród - F. H. Burnett

-
Obraz
Czwarta klasa podstawówki. Luźna lekcja języka polskiego - wyjątkowo w świetlicy. Dzieci grzecznie siedzą na dywanie, a Pani właśnie wybiera dla nich film. Za moment zobaczą fragment czegoś, czego nie puszczają zwykle w telewizji (lekcji na cały film jak zwykle nie wystarczy), zresztą dzieci nigdy nie zapoznają się nawet z oryginałem, bo nie jest to lektura obowiązkowa. Tak, taka jest właśnie moja historia, kiedy pierwszy raz spotkałam się z "Tajemniczym ogrodem". Odtąd co jakiś czas wracałam do niego myślami, ale nigdy nie miałam odwagi sama potuptać do biblioteki po tę pozycję. Nie dawno natrafiłam na promocję w znanym wszystkim "owadzim" sklepie. 3 za 2. " Oj, to do molika przemawia " - myślę sobie. No bo kto nie lubi promocji?! I tak się zdarzyło, że moją uwagę przykuł właśnie ten już trochę zapomniany "Tajemniczy ogród" autorstwa Frances Hodgson Burnett. Do lektury zabierałam się dość długo i mimo, że powieść czyta się bardzo lekko,...
Czytaj więcej