Zjazd absolwentów - G. Musso

-
Kiedyś usłyszałam, że zjazd absolwentów jest bardzo niebezpieczny. Pewna para postanowiła po 25 latach wyznać sobie swoje jak mniemali platoniczne miłości z czasów liceum. To miało być zwykłe zrzucenie ciężaru z barków. Wyznanie prawdy. Dziś ich rodziny są rozbite, a oni sami tworzą razem nową historię.

Są takie książki, które nie dają za wygraną. Opierasz się ile sił, a ona nadal przyciąga Cię do siebie. W Zjeździe absolwentów zakochałam się już na sam jej widok. Opis tylko utwierdził mnie w przekonaniu, że muszę ją mieć. Zauważyłam, że ostatnio moje gusta literackie się zmieniły. Zamiast fantastyki na moich półkach coraz częściej rządzi kryminał i thriller. Nie wiem, czy to skutek ukończonych studiów, poprzedniej pracy, czy po prostu spełnianie marzeń z dzieciństwa.

Im dłużej zwlekałam z recenzją thrillera, tym więcej widziałam zdań: "Twórczość Musso albo się lubi, albo nie." To moje pierwsze spotkanie z autorem. I choć początek mi się okropnie dłużył (bo faktycznie trzeba się wkręcić w jego pióro), to gdy zbliżał się koniec, ja książkę i chciałam skończyć i nie. Były momenty dla mnie bardzo szokujące. Cieszę się, że byłam wtedy w domu sama, mąż uznałby mnie za wariatkę, a ja śmiałam się w głos z zaskoczenia, zdziwienia i dreszczyku emocji. Ten fragment czytałam z 5 razy. W thrillerach/kryminałach lubię to, że można zabawić się w detektywa. Starać się rozwiązać zagadkę, wyciągać jak najwięcej informacji, dzielić je na potrzebne i zbędne. Parę razy udało mi się mały procent przewidzieć. Gdyby się tak zastanowić Musso daje ogrom podpowiedzi, ale kto by odgadł, że to one?
"Najgorsza powieść jest z pewnością bardziej wartościowa niż krytyka, która jej przypina tę etykietkę" - powiedział mi zresztą któregoś dnia, odnosząc do literatury słynne zdanie Antona Ego, krytyka kulinarnego z filmu Ratatuj. 
Historia ukazana jest w dwóch przestrzeniach czasowych. Czasy licealne bohaterów oraz czasy teraźniejsze. 
Z dnia na dzień znika piękna licealistka, w tym samym czasie znika nauczyciel filozofii. Oficjalna wersja mówi o wspólnej ucieczce zakochanych. 25 lat później przyjaciele Vinci, Thomas i Maxime zostają zaproszeni na zjazd absolwentów. Po hucznej imprezie ma zostać wyburzony budynek hali sportowej. Tylko mężczyźni wiedzą, co skrywają mury szkolne, ktoś jednak stara się ujawnić skrywaną przez lata tajemnicę. Jakie jeszcze tajemnice wyjdą na jaw?
Nie dawaj za wygraną. Zachowaj to, co uczyniło Cię innym niż wszyscy. I uważaj na kretynów - bądź stoikiem. Nie zapomnij, że najlepszy sposób obrony to nie upodobnić się do nich.
"Zjazd absolwentów" to wspaniała historia. Znajdziesz tu krew, zabójstwa, niespełnioną miłość, szokujące zwroty akcji i sarkazm. Wszystko to, co dzieje się wokół nas. Przeczytałam i przepadłam. Polecam.

tytuł: Zjazd absolwentów
autor: Guillaume Musso
ilość rozdziałów: 30
ilość stron: 313
przełożył: Joanna Prądzyńska
wydawnictwo: albatros (2019)
ocena: 5/5



Komentarze

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

W labiryncie - D. Carrisi

-
Obraz
Czy potrafisz wyobrazić sobie niekończący się labirynt? Niekończącą się udrękę, tęsknotę za czymś, co już nawet nie wiesz czy istniało? Możesz spróbować czytając "W labiryncie". Bardzo lubię zastanawiać się nad książką, którą przeczytam. Uwielbiam rozkładać ją w myślach na części pierwsze. Oczywiście nie w formie szkolnej, to jest zadawać sobie podstawowe pytanie "Co autor miał na myśli?". O nie, moje rozkładanie polega na przyjrzeniu się bliżej każdemu detalowi, jak łączy się z innym, jaki wpływ miał na zakończenie. W tym wypadku książka zajęła trochę dłużej moje myśli po jej odłożeniu na półce. Szukałam pomocy wśród czytelniczek przez kilka dni, by zrozumieć zakończenie. Niestety, większość z wiadomości została zignorowana, co jest bardzo przykre z jednej strony, zaś z drugiej pokazuje jak ludzie czytają pobieżnie książki. To tylko moja opinia, być może, a raczej na pewno się mylę. Wciąż mam taką nadzieję. Do zrozumienia zakończenia, połączenia w efekcie wsz...
Czytaj więcej

Był sobie pies 2 - W. B. Cameron

-
Obraz
W ciągu tych dwudziestu czterech lat moimi zwierzęcymi przyjaciółmi były dwa psiaki. Oba posiadają to samo imię: Pimpon. Pierwszym była suczka, piesek nadal jest z nami. Czy ich duszyczki po rozstaniu do mnie wrócą, nie wiem, ale wiem, że taki pies jak Bailey to skarb. Jakiś czas temu w mediach pojawiła się informacja, że Bailey powraca. Nie chciałam w to wierzyć, dla mnie historia zakończyła się po pierwszej części. Gdy dostałam maila z propozycją od Wydawnictwa Kobiecego, wiedziałam, że muszę tę książkę przeczytać. Przyznaję, że dość sceptycznie byłam nastawiona do drugiego tomu. Sądziłam, że będzie to typowy odgrzewany kotlet. Na swoim koncie czytelniczym mam już za sobą psie historie, jedną z nich możesz ponownie przeczytać tu, w  "Był sobie pies" (cz.1) ,  "Mam na imię Jutro" . O ile pamiętam wspominałam Wam, że obie te książki diametralnie się od siebie różnią. "Mam na imię Jutro" to historia dorosła, gdzie pies jest bardziej ludzki i mądrzejszy...
Czytaj więcej

Ring Girl - K. N. Haner

-
Obraz
Do tej recenzji przygotowywałam się odkąd tylko dostałam książkę do rąk. Od dziecka uwielbiam klimat boksu, walk wręcz, ogólnie jakiejkolwiek sztuki walki. Z uśmiechem na twarzy wspominam moje przygody z Doce Pares Polska. Książka, o której dziś opowiem jest jak wyjście na ring. Tu też nie wiesz co może przynieść ci finał. Jestem osobą, która ocenia po okładce. Tak przyznaję się do tego. Jestem niestety również osobą, która ocenia książki autora bez ich znajomości. Robię to rzadko, ale jednak mi się zdarza. Takim przypadkiem były książki Kasi. Wciąż nie potrafię przyznać się sama przed sobą, że wątki z łóżkiem mi się podobają, że lubię jak się robi gorąco. Jednak nie mogę powiedzieć, że lubię, gdy takich sytuacji jest dużo, bezczelnie, boleśnie i nachalnie, bo byłoby to kłamstwem. Mój mózg wciąż próbuje wpleść do mojej głowy, że to fantastyka, przygodówki są dla mnie wciąż jedynymi numerami jeden. Do twórczości Haner podchodziłam z dystansem, mówiłam  E tam.. romansidło, pewni...
Czytaj więcej