Rozmerdane święta - A. Olejnik

-
Świat dąży dziś do lepszego bytu. Zapomina, że o to, co najdroższe należy dbać. Jeden machnie ręką, drugi pogrąży się w chaosie rozpaczy szukając jakiejkolwiek deski ratunku, trzeci.. Właśnie, co zrobi trzeci? Odmieni swój los, czy zamknie się w swoim kokonie?

Post, który dziś przygotowałam to ostatni post 2019 roku na facebook'u, instagramie i blogu. Był to również setny post na instagramie. Był, ponieważ usunęłam kilka konkursów. Miałam na niego plan od dłuższego czasu.

Ten post miał wyglądać inaczej. Miała być biblioteczka, rysunki, miałam być ja. Jak widzisz, wyszło jak wyszło. "Rozmerdane święta" to moja 42 książka w tym roku. Ostatnia.
42 posty książkowe rozpoczynając od 21 stycznia przyniosły mi radość, smutek, zażenowanie, złość, śmiech, współczucie, wiedzę i wiele innych emocji. Te 42 posty (oraz posty rysunkowe) były ze mną w chwilach radości i wylewania wielu łez. Ty, byłeś/aś ze mną przez ten cały czas. Jest to pewnego rodzaju recenzja, ale też i podsumowanie tego roku w moich oczach. Nie był to w pełni dobry rok dla mnie, ale wiem, że do tych kilkunastu zdań będę wracać z melancholijnym uśmiechem na twarzy.
Nie wierzyłam już w bajki dla dużych dziewczynek. A nawet drażniły mnie takie bzdurne opowiastki. Prawdziwe życie wyglądało zupełnie inaczej: wokół mnie  mnóstwo było ludzi samotnych, którzy nie miewali romansów, ba, nie miewali nawet okazji do romansów. Niby gdzie taka osoba jak ja miałaby tę okazję znaleźć? W dyskoncie spożywczym? Na przystanku autobusowym? Na wywiadówce u syna? Za ladą sklepu z torebkami?
Ostatni post jaki Ci pokazuje opowiada o pięciorgu zagubionych osób i jednym psiaku. Każdy z bohaterów ma plan na życie, ale jak to mówią.. "powiedz Bogu o swoich planach". Raptem w kilka chwil życie bohaterów się wywraca do góry nogami. Jak los połączy Sarę, Małgorzatę, Krystynę, Olgierda, Stanisława i Ziyo? Ja już wiem. Nie będę opisywać fabuły, bo zdradziłabym więcej niż bym chciała. Oczywiście, jeśli ktoś sobie życzy, to streszczę mu mniej więcej lekturę. A cały zarys historii znajdzie poniżej na zdjęciu tylnej okładki.

Jestem zachwycona tą historią. Zaczyna się delikatnie, spokojnie otulając Cię ciepłem dobroci. Każdy z bohaterów ma swój osobny rozdział. Język jest lekki i przyjemny. Czyta się sprawnie, a i magię świąt się powoli wyczuwa. W sumie nawet nie powoli, bo wpycha nam się do oczu, uszu, nosa i za cholerę nie chce puścić, gdy ma Cię już w garści.

Ta historia też uczy. Uczy, jak powinno się postąpić. Uczy, że warto poświęcić się dla czegoś więcej, tzw. wyjść ze swojej strefy komfortu dla większego celu, dla dobrych uczynków.

Jeśli jeszcze zastanawiasz się co podarować komuś na święta, to ta książka jest najlepszą propozycją.

Z tego miejsca chciałabym życzyć Ci wszystkiego co najlepsze. Życzę Ci dużo ciepła rodzinnego i dobra, które Cię otoczy. Niech miłość i radość zagości w Twoim domu w święta i na cały przyszły rok. Chciałabym Ci również podziękować, że byłeś/aś ze mną przez tyle czasu, przez tyle postów, w radości i smutku, w śmiechu i zadumie. Jestem Ci wdzięczna za wszystkie komentarze, serduszka, udostępnienia, to wiele dla mnie znaczy. Zdrowych świąt i pozytywnego Nowego Roku.

tytuł: Rozmerdane święta
autor: Agnieszka Olejnik
ilość rozdziałów: 54
ilość stron: 335
przełożył: -
wydawnictwo: Kobiece (2019)
ocena: 5/5


Komentarze

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

W labiryncie - D. Carrisi

-
Obraz
Czy potrafisz wyobrazić sobie niekończący się labirynt? Niekończącą się udrękę, tęsknotę za czymś, co już nawet nie wiesz czy istniało? Możesz spróbować czytając "W labiryncie". Bardzo lubię zastanawiać się nad książką, którą przeczytam. Uwielbiam rozkładać ją w myślach na części pierwsze. Oczywiście nie w formie szkolnej, to jest zadawać sobie podstawowe pytanie "Co autor miał na myśli?". O nie, moje rozkładanie polega na przyjrzeniu się bliżej każdemu detalowi, jak łączy się z innym, jaki wpływ miał na zakończenie. W tym wypadku książka zajęła trochę dłużej moje myśli po jej odłożeniu na półce. Szukałam pomocy wśród czytelniczek przez kilka dni, by zrozumieć zakończenie. Niestety, większość z wiadomości została zignorowana, co jest bardzo przykre z jednej strony, zaś z drugiej pokazuje jak ludzie czytają pobieżnie książki. To tylko moja opinia, być może, a raczej na pewno się mylę. Wciąż mam taką nadzieję. Do zrozumienia zakończenia, połączenia w efekcie wsz...
Czytaj więcej

Był sobie pies 2 - W. B. Cameron

-
Obraz
W ciągu tych dwudziestu czterech lat moimi zwierzęcymi przyjaciółmi były dwa psiaki. Oba posiadają to samo imię: Pimpon. Pierwszym była suczka, piesek nadal jest z nami. Czy ich duszyczki po rozstaniu do mnie wrócą, nie wiem, ale wiem, że taki pies jak Bailey to skarb. Jakiś czas temu w mediach pojawiła się informacja, że Bailey powraca. Nie chciałam w to wierzyć, dla mnie historia zakończyła się po pierwszej części. Gdy dostałam maila z propozycją od Wydawnictwa Kobiecego, wiedziałam, że muszę tę książkę przeczytać. Przyznaję, że dość sceptycznie byłam nastawiona do drugiego tomu. Sądziłam, że będzie to typowy odgrzewany kotlet. Na swoim koncie czytelniczym mam już za sobą psie historie, jedną z nich możesz ponownie przeczytać tu, w  "Był sobie pies" (cz.1) ,  "Mam na imię Jutro" . O ile pamiętam wspominałam Wam, że obie te książki diametralnie się od siebie różnią. "Mam na imię Jutro" to historia dorosła, gdzie pies jest bardziej ludzki i mądrzejszy...
Czytaj więcej

Ring Girl - K. N. Haner

-
Obraz
Do tej recenzji przygotowywałam się odkąd tylko dostałam książkę do rąk. Od dziecka uwielbiam klimat boksu, walk wręcz, ogólnie jakiejkolwiek sztuki walki. Z uśmiechem na twarzy wspominam moje przygody z Doce Pares Polska. Książka, o której dziś opowiem jest jak wyjście na ring. Tu też nie wiesz co może przynieść ci finał. Jestem osobą, która ocenia po okładce. Tak przyznaję się do tego. Jestem niestety również osobą, która ocenia książki autora bez ich znajomości. Robię to rzadko, ale jednak mi się zdarza. Takim przypadkiem były książki Kasi. Wciąż nie potrafię przyznać się sama przed sobą, że wątki z łóżkiem mi się podobają, że lubię jak się robi gorąco. Jednak nie mogę powiedzieć, że lubię, gdy takich sytuacji jest dużo, bezczelnie, boleśnie i nachalnie, bo byłoby to kłamstwem. Mój mózg wciąż próbuje wpleść do mojej głowy, że to fantastyka, przygodówki są dla mnie wciąż jedynymi numerami jeden. Do twórczości Haner podchodziłam z dystansem, mówiłam  E tam.. romansidło, pewni...
Czytaj więcej