Cebulaś

-
Czas wcale nie leczy ran, rany się zabliźniają, a on pozwala tylko przyzwyczaić się do utraty.

Mój drugi zegar, wzorowany na pierwszym wiele postów niżej lub w skrócie znajdziesz go pod tym linkiem. Nie jest idealny, bo i idealny być nie miał. Jestem szczęśliwa, wygląda tak jak miał wyglądać. Nieidealnie idealny. Zegar, cebulak. Odlicza czas, gdy świat będzie znów spokojny.

Komentarze

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

W labiryncie - D. Carrisi

-
Obraz
Czy potrafisz wyobrazić sobie niekończący się labirynt? Niekończącą się udrękę, tęsknotę za czymś, co już nawet nie wiesz czy istniało? Możesz spróbować czytając "W labiryncie". Bardzo lubię zastanawiać się nad książką, którą przeczytam. Uwielbiam rozkładać ją w myślach na części pierwsze. Oczywiście nie w formie szkolnej, to jest zadawać sobie podstawowe pytanie "Co autor miał na myśli?". O nie, moje rozkładanie polega na przyjrzeniu się bliżej każdemu detalowi, jak łączy się z innym, jaki wpływ miał na zakończenie. W tym wypadku książka zajęła trochę dłużej moje myśli po jej odłożeniu na półce. Szukałam pomocy wśród czytelniczek przez kilka dni, by zrozumieć zakończenie. Niestety, większość z wiadomości została zignorowana, co jest bardzo przykre z jednej strony, zaś z drugiej pokazuje jak ludzie czytają pobieżnie książki. To tylko moja opinia, być może, a raczej na pewno się mylę. Wciąż mam taką nadzieję. Do zrozumienia zakończenia, połączenia w efekcie wsz...
Czytaj więcej

Był sobie pies 2 - W. B. Cameron

-
Obraz
W ciągu tych dwudziestu czterech lat moimi zwierzęcymi przyjaciółmi były dwa psiaki. Oba posiadają to samo imię: Pimpon. Pierwszym była suczka, piesek nadal jest z nami. Czy ich duszyczki po rozstaniu do mnie wrócą, nie wiem, ale wiem, że taki pies jak Bailey to skarb. Jakiś czas temu w mediach pojawiła się informacja, że Bailey powraca. Nie chciałam w to wierzyć, dla mnie historia zakończyła się po pierwszej części. Gdy dostałam maila z propozycją od Wydawnictwa Kobiecego, wiedziałam, że muszę tę książkę przeczytać. Przyznaję, że dość sceptycznie byłam nastawiona do drugiego tomu. Sądziłam, że będzie to typowy odgrzewany kotlet. Na swoim koncie czytelniczym mam już za sobą psie historie, jedną z nich możesz ponownie przeczytać tu, w  "Był sobie pies" (cz.1) ,  "Mam na imię Jutro" . O ile pamiętam wspominałam Wam, że obie te książki diametralnie się od siebie różnią. "Mam na imię Jutro" to historia dorosła, gdzie pies jest bardziej ludzki i mądrzejszy...
Czytaj więcej

O krok za daleko - H. Coben

-
Obraz
Będąc dzieckiem, marzyłam, by w dorosłości mieć własną firmę, być jak najdłużej wolna i niezależna. Czerpać z życia jak najwięcej. Obecnie jestem bez pracy, mam męża i córeczkę, straciłam też ciążę. Jak widać, nic z dziecięcych marzeń się nie spełniło, i dobrze, bo to życie, które obecnie mam jest najlepszą wersją jaką mogłabym mieć. Po tylu moich recenzjach, możesz śmiało powiedzieć, że znasz mnie na tyle dobrze, by móc mnie ocenić. To prawda, ale przyznam się, że sama potrafię oceniać błędnie. Wkrada się wtedy we mnie taka czarna maź i mówi: - czytasz romanse/erotyki? Facet nie daje ci dość przyjemności, co? Musisz stymulować mózg zboczonymi wyobrażeniami autora/ki?! Sama się rusz, do roboty, a nie tylko narzekać.. - czytasz fantastykę? A ty ile masz lat?! Weź się za robotę, a nie w dziecięce marzenia mkniesz i bzdury, które nie mają i nigdy nie będą miały miejsca.. - czytasz młodzieżówkę? No popatrz, popatrz. Ktoś tu na siłę chce się odmłodzić. - czytasz kryminał? O.. i...
Czytaj więcej