Chicago w ogniu - E. Camden

-
Istnieją cztery naturalne klęski dla ludzkości. Można nad nimi zapanować nastawiając jeden przeciw drugiemu. Wszystkie niosą spustoszenie. O którym dziś opowiem? Ogień, woda, powietrze czy ziemia?

W powieściach Elizabeth Camden uwielbiam tę ukrytą grozę, jaka czai się za każdym zakrętem, a mimo to wciąż czeka na odpowiedni moment. To dopiero drugie moje spotkanie z autorką i ponownie, muszę przyznać, nie zawiodłam się na niej. Historyczne tło dodaje realizmu całej powieści. A wiecie już, że ja takie książki sobie bardzo cenię.

Ta powieść jest inna, wyjątkowa, przyjemna. Bo czy nie miło czytać o Polakach jak podbijają emigracją Amerykę, ale nadal walczą za ukochaną Polskę? Z tej książki dowiesz się więcej o naszej przeszłości niż z podręczników do historii. Ostrzegam! To mała skarbnica wiedzy.

"Chicago w ogniu" przenosi nas do XIX wieku, gdzie od wielu tygodni trwa susza, a Polacy wciąż napływają z Europy za chlebem, mimo utworzenia na nowo Królestwa Polskiego po zaborach.
Nastał październik, zbliża się kolejna dostawa zegarków 57th Illinois Watch Company dla Hartman's Company. Wszystko idzie w dobrym kierunku, do momentu, gdy do Mollie Knox przychodzi list od prawnika Pana Hartmana. Zack (Zachariusz) Kazmarek sieje w Molly postrach i grozę od trzech lat. Dziewczyna jest przerażona nagłym wezwaniem, a jeszcze bardziej propozycją jedynego kontrahenta o sprzedaż mu całej fabryki zegarków. Do podjęcia decyzji pozostaje jej tylko tydzień, a propozycja wygasa w poniedziałek równo o 9:00 w chwili dokonania transakcji dostawy zegarków.
Dziewczyna urodziła się pod szczęśliwą gwiazdą, bowiem jej pracownicy to przyjaciele zmarłego przed trzema laty ojca panny Knox. Każdy z nich jest niestety w jakimś stopniu kaleką wojennym lecz dzięki swojemu niewidomemu prawnikowi, Mollie udaje się rozwikłać zagadkę pośpiechu zleceniodawcy. Część ziemi, na której stoi sklep Hartmana należy częściowo do dziewczyny, gdyż jej ojciec nie zdał aktu własności ziemi, co oznacza, że do transakcji nigdy nie doszło.
Właścicielka fabryki jest wściekła jak osa. Udaje się do domu swojej największej trwogi i ku jej zdziwieniu drzwi otwiera para staruszków w ubraniach gorszych niż dla robotnika fizycznego. Po krótkiej chwili zakłopotania dowiadujemy się o skrytej głęboko czułości, pracowitości, waleczności i troskliwości Zacka. Nic dziwnego prawda? W końcu jest Polakiem, a jego mama robi najlepsze pierogi i flaki na świecie. W tym momencie w Chicago wybucha pożar.
Molly postanawia ratować swój interes i biegnie co tchu do fabryki. O dziwo nie jest sama, a w trakcie jednego z większych wybuchów Zachariusz wyznaje swoją miłość do dziewczyny. Po ogromnym katakliźmie jakie strawiło miasto Molly zdołała uratować towar i maszyny, jednak pozostała bez dachu nad głową, a towarzystwa ubezpieczeniowe ogłaszają jedne po drugim upadłość finansową.
Czy dziewczynie uda się wywalczyć o swoje i znów stanąć na nogi? Czy Zack zdoła udowodnić swoją bezgraniczną polską miłość do dziewczyny? Czy Mollie dokona właściwego wyboru?

W tej powieści nie ma nudy, od początku do końca coś się dzieje. Są wzloty i upadki. Dialogi, opisy, barwne postaci, rys historyczny, wszystko to sprawia, że czujesz jakbyś tam był. Przy czytaniu tej powieści przyda Ci się kubeł wody.. spocisz się od tylu emocji, które nam daje.
Nie obniżaj poprzeczki. Jeśli będziesz nas niańczyć, ucierpi na tym nasza męskość. Stracimy swoją dumę, a to przecież najcenniejsza rzecz, jaką posiada mężczyzna. Duma buduje mosty. Stanowi podstawę marzeń oraz ochronę przed nawałnicami. Sprawia, że co rano mamy ochotę wstawać z łóżka i wyruszać na poszukiwanie dam, które moglibyśmy ocalić przed atakiem smoków. Dopóki posiadamy dumę, dopóty nosimy w sobie światło, które rozjaśni nasze życie na kolejne tysiąc dni.
Jeśli zapomniałeś o czym pisałam w poprzedniej recenzji powieści Elizabeth Camden zapraszam w to miejsce, znajdziesz tam również króciutką biografię autorki.

tytuł: Chicago w ogniu
autor: Elizabeth Camden
ilość rozdziałów: 33
ilość stron: 393
przełożył: Martyna Żurawska
wydawnictwo: Dreams (2017)
ocena: 4/5


Komentarze

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

W labiryncie - D. Carrisi

-
Obraz
Czy potrafisz wyobrazić sobie niekończący się labirynt? Niekończącą się udrękę, tęsknotę za czymś, co już nawet nie wiesz czy istniało? Możesz spróbować czytając "W labiryncie". Bardzo lubię zastanawiać się nad książką, którą przeczytam. Uwielbiam rozkładać ją w myślach na części pierwsze. Oczywiście nie w formie szkolnej, to jest zadawać sobie podstawowe pytanie "Co autor miał na myśli?". O nie, moje rozkładanie polega na przyjrzeniu się bliżej każdemu detalowi, jak łączy się z innym, jaki wpływ miał na zakończenie. W tym wypadku książka zajęła trochę dłużej moje myśli po jej odłożeniu na półce. Szukałam pomocy wśród czytelniczek przez kilka dni, by zrozumieć zakończenie. Niestety, większość z wiadomości została zignorowana, co jest bardzo przykre z jednej strony, zaś z drugiej pokazuje jak ludzie czytają pobieżnie książki. To tylko moja opinia, być może, a raczej na pewno się mylę. Wciąż mam taką nadzieję. Do zrozumienia zakończenia, połączenia w efekcie wsz...
Czytaj więcej

Był sobie pies 2 - W. B. Cameron

-
Obraz
W ciągu tych dwudziestu czterech lat moimi zwierzęcymi przyjaciółmi były dwa psiaki. Oba posiadają to samo imię: Pimpon. Pierwszym była suczka, piesek nadal jest z nami. Czy ich duszyczki po rozstaniu do mnie wrócą, nie wiem, ale wiem, że taki pies jak Bailey to skarb. Jakiś czas temu w mediach pojawiła się informacja, że Bailey powraca. Nie chciałam w to wierzyć, dla mnie historia zakończyła się po pierwszej części. Gdy dostałam maila z propozycją od Wydawnictwa Kobiecego, wiedziałam, że muszę tę książkę przeczytać. Przyznaję, że dość sceptycznie byłam nastawiona do drugiego tomu. Sądziłam, że będzie to typowy odgrzewany kotlet. Na swoim koncie czytelniczym mam już za sobą psie historie, jedną z nich możesz ponownie przeczytać tu, w  "Był sobie pies" (cz.1) ,  "Mam na imię Jutro" . O ile pamiętam wspominałam Wam, że obie te książki diametralnie się od siebie różnią. "Mam na imię Jutro" to historia dorosła, gdzie pies jest bardziej ludzki i mądrzejszy...
Czytaj więcej

Ring Girl - K. N. Haner

-
Obraz
Do tej recenzji przygotowywałam się odkąd tylko dostałam książkę do rąk. Od dziecka uwielbiam klimat boksu, walk wręcz, ogólnie jakiejkolwiek sztuki walki. Z uśmiechem na twarzy wspominam moje przygody z Doce Pares Polska. Książka, o której dziś opowiem jest jak wyjście na ring. Tu też nie wiesz co może przynieść ci finał. Jestem osobą, która ocenia po okładce. Tak przyznaję się do tego. Jestem niestety również osobą, która ocenia książki autora bez ich znajomości. Robię to rzadko, ale jednak mi się zdarza. Takim przypadkiem były książki Kasi. Wciąż nie potrafię przyznać się sama przed sobą, że wątki z łóżkiem mi się podobają, że lubię jak się robi gorąco. Jednak nie mogę powiedzieć, że lubię, gdy takich sytuacji jest dużo, bezczelnie, boleśnie i nachalnie, bo byłoby to kłamstwem. Mój mózg wciąż próbuje wpleść do mojej głowy, że to fantastyka, przygodówki są dla mnie wciąż jedynymi numerami jeden. Do twórczości Haner podchodziłam z dystansem, mówiłam  E tam.. romansidło, pewni...
Czytaj więcej