Morderstwo w sądzie - A. H. Gabhart

-
Mieszkam w małym miasteczku, gdzie każdy każdego zna. Są tu zabytki, jest pizzeria, kilka sklepów, są zwyczajni w świecie ludzie. Znajomy opis? Być może sam pochodzisz z takiej mieściny jak moja. Być może przejeżdżałeś kiedyś przez nią, teraz nie pamiętając nawet jej nazwy. Zazwyczaj jest dobrze, choć zdarzały się przykre sytuacje. Bardzo podobne do tych z serii Zagadek z Hidden Springs. Każda mieścina ma swoje tajemnice. Jesteś pewny, że znasz doskonale swojego sąsiada?

Serię napisaną przez Ann H. Gabhart zaczęłam czytać nie po kolei. Na blogu znajdziesz recenzję najpierw 2 (Śmierć przychodzi pocztą), następnie 3 części (Morderstwo to nie wypadek). Teraz przyszła pora na część pierwszą.

Dzięki Wydawnictwo Dreams miałam przyjemność znów wyjechać do USA i razem z Michael'em prowadzić śledztwo. Miałam swoje przypuszczenia i rozwiązania, byłam bardzo blisko. Na nowo doceniłam postaci Mike'a, Hanka, Lindy. Polubiłam Anthony'ego. A Bethy Jean? Moja idolka 💚 Mimo, że serię można czytać bez znajomości pozostałych tomów polecam czytać po kolei. Przed chwilą zamknęłam książkę. I czuję, że muszę przeczytać serię od nowa. To idealny kryminał na ciepłe dni. Styl autorki mógłby mi towarzyszyć do końca życia. Smuci mnie jedynie fakt, że seria jest mało znana. Polecam z całego serducha!

Ale do rzeczy! Przyznaję że dawno nie pisałam recenzji i zapewne wyszłam nawet bardziej niż nieco z wprawy. Ale, że tego bloga prowadzę głównie dla siebie, zrobię wszystko co w mojej mocy i nie będę bała się zdradzić wszystkiego od A do Z. 

Historia zaczyna się dość niewinnie. Miejscowa plotkara, która wie wszystko o wszystkich, wie kto kiedy się urodził, kto z kim poszedł do łóżka, ba! zna nawet ich daty ślubów, wie także, kto był na mszy w kościele, a kto nie. Każdego dnia wchodzi do sądu o tej samej godzinie przywitać się i wyrwać szponami jakiekolwiek informacje o mieszkańcach, bo musicie wiedzieć, ale tamtejszy Sąd to też Policja i w ogóle urząd jak u nas Urząd Miasta. Kobieta zauważa mężczyznę siedzącego na schodach, ale ten bezczelny typ nawet na nią nie spojrzał, i  zgrozo! dzień dobry nawet nie odpowiedział. Kobieta oburzona wpada do biura komisariatu i opowiada co przed chwilą się wydarzyło. Mike, jak to Mike. Młody chłopak, ale nie zwykle spokojny, idzie wygarnąć pijakowi, bo babsko mu suszy głowę i nawet po piętach depcze. Jakie zdziwienie wychodzi na twarze, gdy okazuje się, że pijaczyna jest zastrzelony. I nie żyje. No.. tak na śmierć. Rozpoczyna się poszukiwanie zbrodniarza. Mike lawiruje między poszlakami, autorka wodzi nas za nos. Poznajemy bohaterów od podszewki. Poznajemy też młodego chłopaka, który według Mike'a jest do niego podobny. Oboje stracili rodziców, obojgiem zajmują się ciotki. Jak się na końcu okazuje postać Sędziego ma kluczowe znaczenie. Wszędzie go pełno i w nieodpowiednich momentach. Najlepsze jest to.. że w Hidden Springs popełniono nie tylko jedno morderstwo. Czy sprawca zostanie doprowadzony przed sąd? 

Ta historia to świetny kryminał na ciepłe dni, jest tu też ukryty humor (kocham sarkazm) i są też wątki miłosne, jednak nie na tyle by mogły przeszkadzać w lekturze.
(...) przeczucie dla reportera jest niczym drobinka złota dla poszukiwacza. Kiedy zobaczy ten błysk, nieważne jak mały chce kopać i kopać, żeby odkryć prawdziwe samorodki.
tytuł: Morderstwo w sądzie
autor: Ann H. Gabhart
ilość rozdziałów: 32
ilość stron: 355
przełożył: Magdalena Peterson
wydawnictwo: Dreams (2019)
ocena: 5/5


Komentarze

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

W labiryncie - D. Carrisi

-
Obraz
Czy potrafisz wyobrazić sobie niekończący się labirynt? Niekończącą się udrękę, tęsknotę za czymś, co już nawet nie wiesz czy istniało? Możesz spróbować czytając "W labiryncie". Bardzo lubię zastanawiać się nad książką, którą przeczytam. Uwielbiam rozkładać ją w myślach na części pierwsze. Oczywiście nie w formie szkolnej, to jest zadawać sobie podstawowe pytanie "Co autor miał na myśli?". O nie, moje rozkładanie polega na przyjrzeniu się bliżej każdemu detalowi, jak łączy się z innym, jaki wpływ miał na zakończenie. W tym wypadku książka zajęła trochę dłużej moje myśli po jej odłożeniu na półce. Szukałam pomocy wśród czytelniczek przez kilka dni, by zrozumieć zakończenie. Niestety, większość z wiadomości została zignorowana, co jest bardzo przykre z jednej strony, zaś z drugiej pokazuje jak ludzie czytają pobieżnie książki. To tylko moja opinia, być może, a raczej na pewno się mylę. Wciąż mam taką nadzieję. Do zrozumienia zakończenia, połączenia w efekcie wsz...
Czytaj więcej

Był sobie pies 2 - W. B. Cameron

-
Obraz
W ciągu tych dwudziestu czterech lat moimi zwierzęcymi przyjaciółmi były dwa psiaki. Oba posiadają to samo imię: Pimpon. Pierwszym była suczka, piesek nadal jest z nami. Czy ich duszyczki po rozstaniu do mnie wrócą, nie wiem, ale wiem, że taki pies jak Bailey to skarb. Jakiś czas temu w mediach pojawiła się informacja, że Bailey powraca. Nie chciałam w to wierzyć, dla mnie historia zakończyła się po pierwszej części. Gdy dostałam maila z propozycją od Wydawnictwa Kobiecego, wiedziałam, że muszę tę książkę przeczytać. Przyznaję, że dość sceptycznie byłam nastawiona do drugiego tomu. Sądziłam, że będzie to typowy odgrzewany kotlet. Na swoim koncie czytelniczym mam już za sobą psie historie, jedną z nich możesz ponownie przeczytać tu, w  "Był sobie pies" (cz.1) ,  "Mam na imię Jutro" . O ile pamiętam wspominałam Wam, że obie te książki diametralnie się od siebie różnią. "Mam na imię Jutro" to historia dorosła, gdzie pies jest bardziej ludzki i mądrzejszy...
Czytaj więcej

Ring Girl - K. N. Haner

-
Obraz
Do tej recenzji przygotowywałam się odkąd tylko dostałam książkę do rąk. Od dziecka uwielbiam klimat boksu, walk wręcz, ogólnie jakiejkolwiek sztuki walki. Z uśmiechem na twarzy wspominam moje przygody z Doce Pares Polska. Książka, o której dziś opowiem jest jak wyjście na ring. Tu też nie wiesz co może przynieść ci finał. Jestem osobą, która ocenia po okładce. Tak przyznaję się do tego. Jestem niestety również osobą, która ocenia książki autora bez ich znajomości. Robię to rzadko, ale jednak mi się zdarza. Takim przypadkiem były książki Kasi. Wciąż nie potrafię przyznać się sama przed sobą, że wątki z łóżkiem mi się podobają, że lubię jak się robi gorąco. Jednak nie mogę powiedzieć, że lubię, gdy takich sytuacji jest dużo, bezczelnie, boleśnie i nachalnie, bo byłoby to kłamstwem. Mój mózg wciąż próbuje wpleść do mojej głowy, że to fantastyka, przygodówki są dla mnie wciąż jedynymi numerami jeden. Do twórczości Haner podchodziłam z dystansem, mówiłam  E tam.. romansidło, pewni...
Czytaj więcej